May be ka bang kon ton ton ka bang tee: 2007年4月

4月18日

วันนี้ตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ขุ่มมัว ไม่มีสาเหตุ ยิ้มไม่ออก เบื่อไปหมด อยากร้องไห้ โอ้ยๆๆๆและนั้นไง

ที่เบื่อมากสุดก้อคือตัวชั้นเอง ทำไมคิดมากอย่างนี้ คิดมากมายก่ายกองจนไม่ค่อยจะเป็นตัวของตัวเองอยู่แล้ว

เวลาที่ชั้นเครียดชั้นก้อหาทางออกให้ตัวเองได้เสมอแบบที่ไม่ไปเดือดร้อนใคร แต่ทำไม ครั้งนี้มันยาวนาน...

คิดไม่ตกซะที

และชั้นก้อเบื่อผู้คนไปด้วยที่ต่อเนื่องมาจากเบื่อตัวเองก่อน ไปทั่วเลยจิงๆ

ทุกๆวันที่ผ่านมาทำให้รู้ว่า "คน" นี่เข้าใจยากจัง มีคนจิงใจบ้างมั้ยแถวนี่ { ที่ไม่เอาเปรียบชั้น }

รึว่าชั้นคิดมากไปเอง แล้วพวกเค้ามาไม้ไหนกันหรอ?

****************มาต่อกับความสุขกะวันหยุดที่ผ่านมา สงกรานไง ก้อ หนุกหนานกันไป เพื่อนหายหมดเลย !!!

ก้อจิงที่ว่าพอทำงานก้อหายหัว บางคนก้อยังไม่จบมันนัดเจอกันยากจิง ชั้นก้อเลยไปเล่นกะน้องที่บ้าน

และชั้นก้ออาวุโสสุด แง่ว ... วันที่ 12 13 14 ชั้นสุขสุดดดดดดดดดดดดดไปเลย **********************

ขอย้อนอดีตนิส คิดถึงเอ้ ยิม อิ่ม ออย จอย สาลี่ พี่เข้ม ที่เราไม่ได้เจอกันมานาน เอ้า ไอ่ไข่ย้อยด้วย เกือบลืม ที่เราไปสงกรานกัน

ตอน ม 5 ชั้นสุขสุดๆ แบบว่ามัน ฮา มันเป็นวันที่แสนประทับใจ ...

***อยากไปดูดวงกะเอ้

***อยากไปกินสุกี้ฝีมือยิม

***อยากไปบ้าบอกะออย อิ่ม จอย ไข่ย้อย สาลี่

***อยากไปหนุกหนานกะ พีเข้ม คิดถึงนะไม่แขวนเสื้อเดินได้